เล่าสู่กันฟัง...

อยากให้ฟังเพลงกันด้วยอ่ะ..เพราะมากๆ

ไม่ได้หมายความว่าไม่รักได้เต็มที่ แต่หมายถึงให้มีความสมดุลของความรักตะหาก..

ความรักมักทำให้เราอยากใกล้ชิดกันมากขึ้น แทบจะหลอมเป็นคนๆเดียวกันเลยทีเดียว

จนหลายคู่พูดว่า"เราคือคนคนเดียวกัน"...มันจะเป็นไปได้ยังงัย เน๊อะ....

ทั้งที่เรายังต่างความคิด..และใช้ชีวิตต่างกัน..ยิ่งเราใกล้ชิดกันมากเท่าไร..

ความห่างไกลก็เข้ามาใกล้มากเท่านั้น..เหมือนกันที่ว่า...

............ "ก้าวก่าย" กับ "ใส่ใจ".............

มันมีเพียงเส้นบางๆที่กั้นระหว่างสองคำนี้..จนเราแยกแยะไม่ออกว่าแค่ใหน

ที่เรียกว่า "ใส่ใจ" และ แค่ใหนจะกลายเป็น"ก้าวก่าย"

เำราทุกคนย่อมมีคำที่เรียกว่า "ส่วนตัว" ถ้้าเมื่อไรที่เราใส่ใจกับเรื่องส่วนตัวจนมากเกินไป

มันก็จะกลายเป็นก้าวก่ายทันที...

ความรักมักทำให้เราไร้เหตุผล...แต่บางที.....

ลองเปิดโอกาสให้ต่างฝ่ายต่างมีอิสระ ทางความคิดบ้าง...ช่องว่างตรงนั้นอาจให้

เหตุผลที่ดีสำหรับความรักของเราในอนาคต.....

.......................ระยะห่างที่พอดี...คือระยะที่คนสองคน

.......................หันหน้าเข้าหากันได้อย่างสบายตัว

.......................จมูกไม่ชนกันจนแทบหายใจไม่ออก

.......................เพราะเราหายใจแทนกันไม่ได้..........

.......................ให้เป็นระยะที่เราสามารถมองได้รอบตัว

......................เป็นระยะที่สามารถช่วยเหลือเขาได้เมื่อเขามีภัย

......................เป็นระยะที่สามารถเอื้อมมือไปจับเขาได้เมื่อเขาจะล้มและต้องการกำลังใจ

......................เป็นระยะที่ไม่ไกลเกินเอื้อมถึง..และ..ไม่ใกล้จนเหยียบเท้ากัน.....

ขอบคุณ ว.แหวน